ที่ต้องมานั่งเศร้าๆ ยกแก้วมาชนเบาๆ
ท่ามกลางผู้คนมากมาย ที่เขากะเจ็บคือเฮา
ตั๋วกันมาได้จั่งใด ทั้งที่อ้ายกะคบกับไพ
เว้าต้อยฮักคนไปทั่ว
เลยกินน้ำขมๆ กลืนลงคอ
เว้าเรื่องเจ้าซ้ำๆ ช้ำใจต่อ
นั่งฟังเพลงเศร้าระบายเรื่องเจ้า ว่าเหงาส่ำใด
ที่หนึ่งแม่นเขา ที่ต้องเหงาคงแม่นน้อง
หางตาอ้ายคงบ่มอง คนจั่งน้องแล้วแม่นบ่
ที่รักแม่นเขา ที่ทนเหงากะแม่นน้อง
สำคัญกลายเป็นสำรอง อ้ายบ่ต้องมาห่วงหา
อ้ายมีเขากะตัดน้องให้ขาดสา
ทิ่มความฮักที่อ้ายบ่เอากลับคืนมา
ทิ่มหัวใจผู้หญิงธรรมดา ให้เหงาต่อ กะแค่นั้น
ทิ่มน้องไว้กะแค่เสียใจ กะคงบ่ตาย
ถึงบ่มีไผอยู่ข้างกาย ตัวน้องกะบ่ตาย
ฮ้องไห้น้ำตาไหลเป็นสาย
ตอนเว้าเรื่องเจ้าทิ่มไป ปวดใจสุเทื่อ
นั่งกินน้ำขมๆ กลืนลงคอ
เว้าเรื่องเจ้าซ้ำๆ ช้ำใจต่อ
นั่งฟังเพลงเศร้าระบายเรื่องเจ้า ว่าเหงาส่ำใด
ที่หนึ่งแม่นเขา ที่ต้องเหงาคงแม่นน้อง
หางตาอ้ายคงบ่มอง คนจั่งน้องแล้วแม่นบ่
ที่รักแม่นเขา ที่ทนเหงากะแม่นน้อง
สำคัญกลายเป็นสำรอง อ้ายบ่ต้องมาห่วงหา
อ้ายมีเขากะตัดน้องให้ขาดสา
ทิ่มความฮักที่อ้ายบ่เอากลับคืนมา
ทิ่มหัวใจผู้หญิงธรรมดา ให้เหงาต่อ กะแค่นั้น
ทิ่มน้องไว้กะแค่เสียใจ กะคงบ่ตาย
ทิ่มน้องไว้กะแค่เสียใจ บ่มีอ้ายบ่ตายเดะละ